fotoshoot tiel, fotograaf tiel, tiel, fotoshoot, fotostudio, foto's laten maken, foto maken, kosten fotoshoot, fotograaf, familiefoto, familiefotograaf, kinderfotograaf, schoolfotograaf
Mijn Meest Bijzondere fotoshoot
De meest bijzondere fotoshoot die ik ooit maakte
Mijn Meest Bijzondere fotoshoot
Een familiefoto met een verhaal
Als familiefotograaf vertel ik vaak hoe waardevol een familiefoto is.
Niet alleen voor nu, maar juist voor later.
Toch is er één fotoshoot die daar voor mij altijd bovenuit zal steken.
Niet omdat hij technisch de mooiste was.
Niet omdat hij prijzen won.
Maar omdat deze foto's nooit meer gemaakt kunnen worden.
Dit is het verhaal achter mijn meest bijzondere fotoshoot.
Mijn ouderlijk huis
Mijn meest bijzondere fotoshoot deed ik met mijn eigen familie. Het gezin van mijn zus, om precies te zijn. Deze shoot was helemaal aan het begin van mijn fotografie cariere. En deze shoot ontstond uit een verhuizing en een inbraak...
"En nee... ik heb me niet vergist. Een verhuizing én een inbraak speelden allebei een rol in dit verhaal."
Terug naar de plek waar alles begon
MIjn ouderlijk huis. Het huis waar ik geboren ben en waar ik ruim 20 jaar heb gewoond. Dat huis is in een verleden, nog langer terug, gekocht door mijn ouders. Eerst het ene deel, later het tweede deel. En zo verbouwde mijn vader het van een rijtjes huis naar een 2-onder1-kap met mooie garage. Waar ik dus opgroeide. Waar wij opgroeiden.
Toen kwam er een aannemer die de grond wilde om een supermarkt te bouwen.
Mijn ouders haalden er een mooie deal uit. Zo werd ons ouderlijk huis verkocht, om gesloopt te worden.
Een laatste keer naar binnen
Vlak voordat de sloophamer erin ging, besloten mijn zus en ik nog 1 keer terug te gaan naar 'ons huis'. Maandag zou de sloop beginnen en vrijdagochtend liepen wij nog 'een laatste keer' door de tuin.
"Toch jammer dat we niet nog even binnen kunnen kijken" ....
En zo besloten we dat we .. Tsja... Dat we het raam van de achterdeur ingooiden en naar binnen gingen.. Het zou immers de maandag er toch gesloopt worden.
Het was heel bijzonder. Afgelopen jaren was het Anti-Kraak geweest. Wij waren er zeker 10 jaar al niet meer geweest. Toch was er in die jaren weinig veranderd. Mijn slaapkamer had nog dezelfde kleuren op de muur en zelfs de teksten die ik erop had geschreven stonden er nog.
We maakten foto's en filmpjes en stuurden deze in de groepsapp. "WAT HEBBEN JULLIE NOU GEDAAN?"
In een van onze 'geheime' ruimtes van het huis, vonden we een grote ton, die namen we, samen met een WC-Rol houder die mn moeder ooit mooi vond, mee als souvenir.
Maandag zou de hamer er toch ingaan. Zuslief is maandagochtend nog terug gegaan. Er waren inmiddels werkmannen maar zuslief wilde nog graag een deur en een bar plaat uit het huis. Dat mocht, de werkmannen hebben haar geholpen, en zo kreeg zij een voor ons tastbare herinnering mee naar huis.
"Er lijkt wel ingebroken te zijn afgelopen week, maar wie zou hier nou nog naar binnen willen", had een van de werkmannen nog tegen mn zus gezegd.
tjsa.... wie zou dát nou willen...
De fotoshoot tussen de brokstukken
In de dagen die volgden, kregen we van oud buurtbewoners foto's doorgestuurd. 'Kijk jongens, daar gaat een stukje vroeger'. En toen kwam mijn zus op het meest gave idee ooit! Ze wilde, op de bouwplaats een fotoshoot. Tussen de brokstukken van ons ouderlijk huis.
De zondag erna kropen we tussen de hekken door en liepen door de ruines van het huis. De garage was al plat, het huis deels ontmanteld. Gewapend met een bouwhelm en touw maakten we foto's.
Op de brokstukken van de door papa gebouwde garage. Waarbij 'zijn' wasbak nog zichbaar is op de foto.
We gebruikten de achterdeur als 'fotoframe'.
Tussen de raamkozijnen en het bouwafval hadden we de grootste lol.
Foto's die nooit meer gemaakt kunnen worden
En zo werd elke foto die we daar maakten een toffe familie foto, waar een nog veel diepere herinnering achter zit.



Soms wordt een foto familiegeschiedenis
Inmiddels staat op de plek van ons ouderlijk huis een supermarkt.
Als ik daar langs rijd, zie ik niet alleen een gebouw.
Ik zie het huis waar ik ben opgegroeid.
Ik hoor mijn vader nog klussen.
Ik denk aan de kerstdiners, verjaardagen en alle gewone dagen die achteraf helemaal niet zo gewoon bleken te zijn.
Juist daarom betekent deze fotoshoot zoveel voor mij.
Niet omdat de foto's perfect zijn.
Maar omdat ze een herinnering bewaren die nooit meer opnieuw gemaakt kan worden.
En misschien is dat wel precies waarom ik zoveel waarde hecht aan familiefoto's.
Je maakt ze niet alleen voor vandaag.
Je maakt ze voor later.




