Het begin

MIjn ouderlijk huis. Het huis waar ik geboren ben en waar ik ruim 20 jaar heb gewoond. Dat huis is in een verleden, nog langer terug, gekocht door mijn ouders. Eerst het ene deel, later het tweede deel. En zo verbouwde mijn vader het van een rijtjes huis naar een 2-onder1-kap met mooie garage. Waar ik dus opgroeide. Waar wij opgroeiden. 

Toen kwam er een aannemer die de grond wilde om een supermarkt te bouwen.

Mijn ouders haalden er een mooie deal uit. Zo werd ons ouderlijk huis verkocht, om gesloopt te worden.

Verhuizing en Inbraak

Vlak voordat de sloophamer erin ging, besloten mijn zus en ik nog 1 keer terug te gaan naar 'ons huis'. Maandag zou de sloop beginnen en vrijdagochtend liepen wij nog 'een laatste keer' door de tuin.

"Toch jammer dat we niet nog even binnen kunnen kijken" .... 

En zo besloten we dat we .. Tsja... Dat we het raam van de achterdeur ingooiden en naar binnen gingen.. Het zou immers de maandag er toch gesloopt worden.

Het was heel bijzonder. Afgelopen jaren was het Anti-Kraak geweest. Wij waren er zeker 10 jaar al niet meer geweest. Toch was er in die jaren weinig veranderd. Mijn slaapkamer had nog dezelfde kleuren op de muur en zelfs de teksten die ik erop had geschreven stonden er nog.

We maakten foto's en filmpjes en stuurden deze in de groepsapp. "WAT HEBBEN JULLIE NOU GEDAAN?"

In een van onze 'geheime' ruimtes van het huis, vonden we een grote ton, die namen we, samen met een WC-Rol houder die mn moeder ooit mooi vond, mee als souvenir.

 Maandag zou de hamer er toch ingaan. Zuslief is maandagochtend nog terug gegaan. Er waren inmiddels werkmannen maar zuslief wilde nog graag een deur en een bar plaat uit het huis. Dat mocht, de werkmannen hebben haar geholpen, en zo kreeg zij een voor ons tastbare herinnering mee naar huis.

"Er lijkt wel ingebroken te zijn afgelopen week, maar wie zou hier nou nog naar binnen willen", had een van de werkmannen nog tegen mn zus gezegd.

tjsa.... wie zou dát nou willen...